ΤΑ ΖΩΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΜΑΣ και Η ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΜΑΣ!!!

Εάν θέλουμε να σταματήσει όλο αυτό το άδικο μαρτύριο, τότε η λύση είναι μία : ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ να αγοράσουμε και να καταναλώσουμε οποιοδήποτε ζωικό προϊόν !!! Ούτε τρόφιμα ζωικά, ούτε δέρμα, ούτε γούνα, ούτε μπιμπελό και προσέχουμε πάντα τα προϊόντα που αγοράζουμε, να είναι οικολογικά και να μην έχουν δοκιμαστεί σε ζώα !!! Δεν θέλουμε να είμαστε ο άνθρωπος.... "Φάτα-ούλας" !!!

Thursday, 31 March 2016

Ερέτρια Ευβοίας. Η βιοποικιλότητα σε είκοσι στρέμματα.

Προσημείωση: Το άρθρο αυτό θα ανανεώνεται συνεχώς, διότι οι παρατηρήσεις "τρέχουν"!...
Το 2012 διορθώσαμε την περίφραξη ενός κτήματός μας και εντάξαμε τον γέρικο ελαιώνα του στον Οργανισμό Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων ΔΗΩ.


Παράλληλα αποφύγαμε την κάθε παρέμβαση (φρεζαρίσματα, σκαψίματα κ.λ.π.), έτσι ώστε να αφήσουμε την φύση να βρει την ισορροπία της. Το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό!
Ιδιαίτερα την Άνοιξη βλέπεις πολύχρωμα λιβάδια γεμάτα ζωή!


Σκοπός μας είναι να αφήσουμε την φύση να δημιουργήσει έναν βιότοπο, όπου να υπάρχει βιοποικιλότητα και να λειτουργεί ένα υγιές οικοσύστημα.
Θέλουμε να προστατεύσουμε την φύση και παράλληλα να προσφέρουμε στους κατοίκους της περιοχής την χαρά να βλέπουν μία όμορφη φυσική γωνία. 
Ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι πρέπει να κατανοήσουν τί είναι η βιοποικιλότητα και  πόσο η αρμονική συμβίωση με την φύση αναβαθμίζει την ποιότητα της ζωής του ανθρώπου.


Εμφανίσθηκε και πάλι η πανέμορφη Nigella, με τα λεπτεπίλεπτα άνθη της. 



Η Nigella είναι μονοετές φυτό. Μετά την Άνοιξη κλείνει τον κύκλο της και ξεραίνεται. Τα σπόρια της είναι μικρά, μαύρα και χρησιμοποιούνται στην Ομοιοπαθητική. Μάλιστα θεωρούνται "θαυματουργά" κατά του άσθματος.


Υπάρχει και ένα μικρότερο είδος Νιγκέλλας, ξερικό, που εμφανίζεται τον Ιούνιο όταν όλα σχεδόν τα άλλα μονοετή φυτά έχουν κάνει τον κύκλο τους και έχουν ξεραθεί.


Εμφανίσθηκε πάλι το Αλογάκι της Παναγίας με τις πολλές γωνίες!...


Όπως επίσης αυτός ο Μύκητας.


 Εντυπωσιακή, σχετικά μεγάλη, Αράχνη από την επάνω πλευρά

                                               

και η κοιλιά της από την κάτω πλευρά.

 

Σε πιο άγονα, κυρίως πετρώδη, σημεία, εμφανίζονται και διάφορα παχύφυλλα φυτά, όπως αυτό της ακόλουθης φωτογραφίας:


Διάφορα είδη άγριας Ορχιδέας, που λόγω της υπερβόσκησης είχαν σχεδόν εξαφανιστεί μαζί με όλα τα άλλα φυτά, ξαναεμφανίστηκαν και άρχισαν να εξαπλώνονται σε όλο το κτήμα!
Προς το παρόν έχουν παρουσιαστεί τουλάχιστον επτά είδη Ορχιδέας!!














Ένα φυτό του είδους ορχιδέας Separias το έτος 2013.


Το ίδιο φυτό, το 2014!


Και το ίδιο φυτό, το 2015!!






Σχεδόν παντού υπάρχουν τα λευκά Αστεράκια Ornithogalum, 


ενώ σε κάποια σημεία εξαπλώνονται τα κίτρινα.


Το φυτό  Arisarum, γνωστό με τις τοπικές ονομασίες Δρακοντιά ή Λιχναράκι εμφανίζεται σε πολλά σημεία προσφέροντας μία εξωτική ομορφιά: 


Το Λιχναράκι φυτρώνει συχνά σε άγονα μέρη, ανάμεσα σε βράχια, ή εάν βρει χώρο, ακόμη και στον κορμό δένδρων.


Και όταν τα εντυπωσιακά του άνθη μαραθούν, εμφανίζονται οι πολυγωνικοί καρποί του:


Ο Dracungulus εμφανίζεται την Άνοιξη στα πιο υγρά σημεία του κτήματος και όταν μαραίνεται έχει μία έντονη μυρωδιά ... αποσύνθεσης.



Το άνθος του όμως είναι μεγάλο και πολύ όμορφο!




Κάθε ποικιλία φυτού προσελκύει και κάποια συγκεκριμένα είδη εντόμων, όπως φαίνεται στην φωτογραφία:


Όλα τα είδη Αγκαθιών έχουν πολύ όμορφα άνθη και προσελκύουν πολλά έντομα.


Εάν προσέξεις καλά, θα δεις διάφορα έντομα όλων των ειδών και μεγεθών. Στην ακόλουθη φωτογραφία φαίνεται ένα από τα μεγαλύτερα είδη Σφήκας και ένα από τα μικρότερα είδη Μελισσών μαζί με διάφορα πολύ μικρότερα έντομα.








Ο Μάραθος ανθίζει τον Αύγουστο με τα μικρά λεπτά ανθάκια του και προσελκύει πολλά, κυρίως μικρά, είδη άγριων Μελισσών.


Μαζί με το μυρωδικό φυτό Mάραθος εμφανίστηκαν και οι όμορφες κάμπιες της μεγάλης ασπρόμαυρης πεταλούδας Μαχάον. Η κάμπια αυτού του είδους πεταλούδας "αγαπάει" επίσης τον Άνηθο και τον Απήγανο:




Η όμορφη κοκκινόμαυρη Αράχνη της φωτογραφίας πρέπει να έχει ισχυρό δηλητήριο για τα έντομα, διότι το θύμα της, μία Μέλισσα, πέθανε ακαριαία.
Να θυμάσαι πάντα, ότι τα έντομα, αλλά και πολλά άλλα είδη ζώων, που έχουν έντονα χρώματα, προειδοποιούν, ότι είναι δηλητηριώδη.


Kάποια είδη Αράχνης ζουν σε φωλιά μέσα στην γη:


Κάποιες Αράχνες κουβαλούν τα μικρά τους μέχρι να βρουν ασφαλές σημείο, όπως φαίνεται στην ακόλουθη εικόνα. Ο λευκός "σάκος" που σέρνει πίσω της η Αράχνη είναι γεμάτος με αραχνάκια:


Οι Αράχνες είναι πολύ παρεξηγημένα και πολύ εντυπωσιακά ζώα!
Στην ακόλουθη φωτογραφία φαίνεται μία αραχνοφωλιά γεμάτη νεογέννητα αραχνάκια:


Γεννιούνται πολλά, διότι ελάχιστα από αυτά θα επιβιώσουν, θα μεγαλώσουν και θα παίξουν τον σημαντικότατο ρόλο τους στο οικοσύστημα γύρω τους:


Μέσα στον Μάρτιο εμφανίζονται τα πρώτα "λιβαδάκια" με Ανεμώνες σε διάφορα χρώματα:




Ανάμεσα στα διάφορα είδη Ανεμώνης υπάρχει και ένα είδος με πολλά πέταλα. 


Την Άνοιξη εμφανίζονται πανέμορφα, πολύχρωμα λιβαδάκια.


Οι Λαγοουρές έκαναν επίσης την εμφάνισή τους.


Το φυτό με τα κίτρινα άνθη είναι ένα γνωστό φυτό που προτιμά υγρά μέρη και ανήκει στην οικογένεια των Ranunculus.




Το όμορφο "Αστεράκι".


Όταν το εντυπωσιακό ροζ "Αστεράκι" μαραθεί, εμφανίζονται τα εξίσου εντυπωσιακά σπόρια του:






Το φυτό Senecio έχει όμορφα κίτρινα ανθάκια που ομοιάζουν με Μαργαρίτες.


Σε κάποια σημεία ανθίζει το Echium. Τα άνθη του έχουν χρώμα ροζ, μπλε ή μωβ.


Το 2017 εμφανίστηκαν και τα πρώτα φυτά της Malcolmia. Είναι ένα μονοετές, όμορφο, κοινό φυτό της Ελληνικής φύσης με διάφορες αποχρώσεις ροζ, έως μωβ. 


Και φυσικά την Άνοιξη εμφανίζονται διάφορα είδη Παπαρούνας:


Ο μικρός πολυετής Αγριοϋάκυνθος (Μuscari) δίνει μία υπέροχη "νότα" με το μπλε χρώμα του την Άνοιξη.


Κάθε χρόνο τα "μπουκετάκια" του Αγριοϋάκυνθου μεγαλώνουν:


Eξίσου όμορφη είναι και η μεγαλύτερη ποικιλία Μuscari, κοινώς οι Βολβοί, που σε πολλά μέρη έχουν εκλείψει, διότι κάποιοι τους έφαγαν μέχρι .... εξαφανίσεως! Εμείς δεν τους τρώμε, διότι μας χαρίζει μεγαλύτερη απόλαυση το να τους βλέπουμε να ανθίζουν!


Παντού, εμφανίσθηκαν διάφορα είδη Allium (άγριο σκόρδο, πράσο κ.λ.π.), όπως είναι το σκόρδο της φωτογραφίας, που το άνθος του βγαίνει μέσα από τα Θυμάρια, για να βρει φως. 
Για φαγητό κόβουμε μόνον φύλλα, ή και τα μπουμπούκια του. Δεν ξεριζώνουμε το φυτό!




Το άγριο Πράσο ανθίζει με τα μεγαλοπρεπή άνθη του τον Ιούνιο.


Διάφορες πόες, οι οποίες με τα απλά φύλλα τους περνούν σχεδόν απαρατήρητες όλον τον χρόνο, την Άνοιξη, όταν ανθίζουν σε εντυπωσιάζουν. 


Εντυπωσιακά είναι επίσης και τα σπόρια τους το Καλοκαίρι.


Ο Cistus είναι ένα κοινότατο φυτό της Ελληνικής φύσης.


Ο Cistus, κοινώς η Κονούκλα, έχει υπέροχα άνθη την Άνοιξη:


Το άγριο Αγγιναράκι είχε σχεδόν αφανιστεί σε όλην την περιοχή, όχι μόνον λόγω της υπερβόσκησης, αλλά και λόγω του ότι κάποιοι όταν μαζεύουν χόρτα, τα ξεριζώνουν:


Συμβουλή: Όταν μαζεύεις χόρτα, να κόβεις προσεκτικά μόνον τα φύλλα και τους βλαστούς! 
ΜΗΝ τα ξεριζώνεις! Άφησέ τα να αναπτυχθούν, να ανθίσουν και να σπορίσουν, έτσι ώστε να συνεχίσουν να υπάρχουν!...


Το Αγγιναράκι έχει πολύ όμορφο άνθος και προσελκύει πολλά μικρά έντομα:


Τα βλαστάρια του Ζοχού είναι γνωστά στην Ελληνική κουζίνα. Κόβουμε μόνον τα βλαστάρια, Δεν τον ξεριζώνουμε. Τον αφήνουμε να κάνει τον κύκλο του, να ανθίσει και να σπορίσει. Έχει όμορφα ανοιχτοκίτρινα άνθη:


Ένα κοινό πολυετές φυτό της Ελληνικής φύσης, ο Asphodelus, ανθίζει επίσης την Άνοιξη και τα άνθη του είναι πολύ αγαπητά στα έντομα. 


Μεταξύ των εντόμων εμφανίζονται διάφορα είδη αγριομελισσών και σφηκών σε διάφορα μεγέθη και χρώματα:


Ένα πολύ όμορφο είδος είναι ο Bombus της ακόλουθης φωτογραφίας. Είναι καφέ-μαύρος και τριχωτός.




Σχεδόν σε κάθε άνθος κάθεται και κάποιο έντομο:






Τα φύλλα από το γνωστό μυρωδάτο χόρτο Μυρώνι ή Μυραλήθρα χρησιμοποιούνται κυρίως σε χορτόπιτες, γιατί έχουν μία χαρακτηριστική ωραία μυρωδιά.
Όταν ανθίζει, έχει μικρά όμορφα λευκά ανθάκια, τα οποία προσελκύουν διάφορα έντομα:


Tα σπόρια της Μυραλήθρας είναι επίσης πολύ όμορφα. 


Η Μελίγκρα είναι πολύ μικρά έντομα που εμφανίζονται στους φρέσκους βλαστούς διαφόρων φυτών την Άνοιξη και προκαλούν ζημιά. Φυσικοί εχθροί της Μελίγκρας είναι τα πουλιά και διάφορα είδη εντόμων όπως η Ψαλίδα ή η Πασχαλίτσα και η προνύμφη της.
Στην ακόλουθη φωτογραφία φαίνεται μία Ψαλίδα κρυμμένη κάτω από φύλλο Ελαιόδενδρου:


Στην ακόλουθη εικόνα μία Πασχαλίτσα τρώει την Μελίγκρα επάνω σε έναν Ζοχό:




Η καφέ Πασχαλίτσα της ακόλουθης φωτογραφίας συναντάται συχνά σε φύλλα Αγριοαγγουριάς.


Φυσικά δεν λείπουν και διάφορα είδη Σκαθαριών.


Πολλά είδη εντόμων, όταν αισθανθούν ότι βρίσκονται σε κίνδυνο, παριστάνουν τον "νεκρό" μέχρι να φύγει ο κίνδυνος, όπως το Σκαθάρι της ακόλουθης φωτογραφίας:




Και, φυσικά, τα πουλιά έχουν βρει ένα ασφαλές καταφύγιο! 
Από τότε που η περιοχή προστατεύεται από τους κυνηγούς, σταμάτησαν οι ενοχλητικές τουφεκιές και παντού ακούς τα τραγούδια των πουλιών και βλέπεις φωλιές, όπως είναι η φωλιά Κοτσυφιών στην φωτογραφία.:


Κατά μήκος όλου του κτήματος αφήνουμε σωρούς κομπόστ από μικρά κλωνάρια από τα κλαδεύματα, φύλλα κ.λ.π. Αυτοί οι σωροί παράγουν με τον καιρό πλούσιο φυτικό λίπασμα, το "χούμους" και αποτελούν καταφύγιο για διάφορα ζώα.
Ένα από τα "θαμνοπούλια" που κατοικούν στο κομπόστ είναι ο Τσιροβάκος. Kαι όταν στην αρχή του Καλοκαιριού οι νεοσσοί μεγαλώσουν και πετάξουν, τα πουλιά αφήνουν τις φωλιές τους και μπορούμε να θαυμάσουμε από κοντά την εκπληκτική δουλειά τους και την ικανότητά τους να πλέκουν με χόρτα, μαλλί κ.ά.


Ο Τσιροβάκος και διάφορα άλλα πουλιά τρώνε το σκουλήκι, δηλαδή την προνύμφη, της βλαβερής για τις ελιές μύγας "δάκος". Τα πουλιά αυτά τσιμπάνε μόνον το σκουλήκι του δάκου από την ελιά εμποδίζοντας έτσι την μεταμόρφωσή του σε μύγα και τον πολλαπλασιασμό του. Η κτυπημένη από τον δάκο ελιά ούτως ή άλλως θα έπεφτε από το δένδρο.


Πολύ αγαπητό φυτό για τα πουλιά είναι το κοινό Πουρνάρι. Το Πουρνάρι είναι ένα είδος Βελανιδιάς με τα ακανθωτά φύλλα, όπου τα πουλιά βρίσκουν προστασία από τους διάφορους εχθρούς τους ιδιαίτερα την νύχτα όταν κοιμούνται:


Το Φθινόπωρο τα Βελανίδια αποτελούν σημαντική τροφή για διάφορα άγρια ζώα.


Το Σχίνο είναι συγγενές φυτό με την Αγριοφυστικιά. Είναι αειθαλές φυτό, τα φύλλα του μυρίζουν πολύ ωραία και το Φθινόπωρο έχει όμορφους κόκκινους καρπούς.


Η Γκορτσιά, δηλαδή η Αγριοαχλαδιά, έχει πολύ όμορφα άσπρα άνθη νωρίς την Άνοιξη και οι καρποί του είναι μεν πολύ στυφοί για τον άνθρωπο, αλλά πολύ αγαπητή τροφή για τα πουλιά και για τα άλλα άγρια ζώα.



Όμορφο είναι και το φυτό Vebrascum με τα κάπως γκρι, διπλωτά, τριχωτά φύλλα και τα κίτρινα άνθη του.


Τα άνθη του εμφανίζονται επάνω στο κοτσάνι του φυτού.






Ανάμεσα στα φυτά σχηματίζονται διάδρομοι από τα διάφορα ζώα, όπως χελώνες, σκαντζόχοιροι, κ.λ.π.


Χελώνες κυκλοφορούν παντού.






 Χελώνες σε κάθε μέγεθος.


Χελώνες μεγάλες,


Χελώνες πολύ μικρές. Γεννητούρια.







Νωρίς την Άνοιξη εμφανίζονται και οι πρώτες Σαύρες, που μετά την χειμέρια νάρκη ψάχνουν για ηλιόλουστες γωνίες, για να ζεσταθούν.
Το είδος της σαύρας της φωτογραφίας εμφανίζεται σε όλο το κτήμα. Είναι μικρή, έχει χρώμα γυαλιστερό σκούρο γκρι, σχεδόν μαύρο και μοιάζει με μικρό φιδάκι. Όταν όμως την προσέξεις καλύτερα, βλέπεις τα πολύ λεπτά ποδαράκια της:


Όταν το Καλοκαίρι τα χόρτα ξεραίνονται, εμφανίζεται μία τεράστια ποικιλία εντόμων, όπως είναι η κόκκινη Λιβελούλη:


ή τα διάφορα είδη Ακρίδων.




Υπάρχουν διάφορα είδη από το "Αλογάκι της Παναγίας". 


Εάν το πλησιάσεις φιλικά, βλέπεις πώς γυρίζει το κεφάλι του προς εσένα προς όπου και εάν κινηθείς και σε κοιτάζει με τα μεγάλα μάτια με τις μικρές κόρες:


Το καμουφλάζ των εντόμων είναι εκπληκτικό. Ανάμεσα στα φυτά μένουν ακίνητα παριστάνοντας... το κλωνάρι, για να μην τα εντοπίσουν οι εχθροί τους.


Και πραγματικά τα ξεχωρίζεις πολύ δύσκολα, ακόμη και εάν είναι κάπως μεγάλα....




Η προνύμφη του Τζίτζικα μόλις βγεί από το χώμα, ανεβαίνει με πολύ αργές κινήσεις σε κάποιο ασφαλές σημείο, για να βγεί από το κουκούλι ο έτοιμος Τζίτζικας.


Και, σύντομα, νά΄τος!




Τα Μυρμήγκια εργάζονται πυρετωδώς όλο το Καλοκαίρι. Πρώτα μαζεύουν όσο περισσότερα σπόρια μπορούν για τον Χειμώνα και ύστερα τα ξεφλουδίζουν! 
Στην ακόλουθη φωτογραφία φαίνεται ένα "βουνό" από φλούδια σπόρων Ραψάλας (είδος Βρούβας) έξω από την είσοδο μίας μυρμηγκοφωλιάς: 


Τα Μυρμήγκια συνεχίζουν την δουλειά μέχρι το τέλος του Φθινοπώρου, όταν αρχίσουν τα κρύα. Γύρω από τις φωλιές τους σχηματίζονται ολόκληροι "λόφοι" από τα φλούδια των σπόρων που ξεφλούδισαν. Αυτό το μαλακό στρώμα θα αποτελέσει τέλειο λίπασμα για την γή. 


Μπροστά από κάποιες μυρμηγκοφωλιές με τα πρωτοβρόχια το Φθινόπωρο εμφανίζονται μικρές "φυτείες" από τα σπόρια που άφησαν έξω και γύρω από την φωλιά τους.


Στην ακόλουθη φωτογραφία φαίνεται μία φυτεία από φύτρες Ραψάλας.


Το Καλοκαίρι, διάφορα είδη από κάμπιες "μεταμορφώνονται" σε πεταλούδες.


Κάθε χρόνο εμφανίζονται περισσότερα είδη πεταλούδων.


















Υπάρχει μεγάλη ποικιλία από κάμπιες, που καμουφλάρονται με τα χρώματά τους ανάμεσα στα φυτά. Η κάμπια της φωτογραφίας είναι ένα πολύ λεπτό είδος, το οποίο τεντώνεται και μένει ακίνητο, παριστάνοντας το ... κλωνάρι!...


Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να αναγνωρίσεις αυτήν την κάμπια στο φυσικό της περιβάλλον:


Και περπατάει σχηματίζοντας αυτήν την ωραία καμπύλη με το σώμα της:


Το Καλοκαίρι είναι πολύ σημαντικό να τοποθετούμε σε διάφορα σημεία κούπες με νερό για τα άγρια ζώα, τα οποία διψούν! Και επειδή μπορεί να τύχει κάποιο έντομο, ή μικρό πουλί να γλιστρήσει μέσα στην κούπα και να πνιγεί, καλό είναι να τοποθετούμε κλωνάρια μέσα στην κούπα. Τα ζώα χρησιμοποιούν τα κλωνάρια σαν "σκάλα" για να βγούν.


Κοντά στο νερό βέβαια εμφανίζονται και τα Βατράχια, τα οποία αποτελούν σημαντικό κρίκο της οικολογικής αλυσίδας. Μερικές φορές απλώς δροσίζονται στην υγρασία κάτω από τις κούπες με το νερό: 


Στην ακόλουθη εικόνα φαίνονται εκατοντάδες Μυρμήγκια σαν μία μαύρη λωρίδα, το ένα δίπλα στο άλλο, να πίνουν νερό.


Συχνά συναντάμε και Χελώνες να πίνουν νερό.


Η Χελώνα της ακόλουθης φωτογραφίας είχε βουτήξει το μισό της κεφάλι μέσα στο νερό, ώστε νομίζαμε, ότι είχε πνιγεί. Αλλά, ευτυχώς, κάναμε λάθος.


Όπως εμείς οι άνθρωποι, μερικές φορές όταν ζεσταινόμαστε, βουτάμε το κεφάλι στο νερό, για να δροσιστούμε, έτσι δροσιζόταν και η Χελώνα, η οποία όταν μας αντελήφθη, έβγαλε το κεφάλι από το νερό και απλώς μας κοιτούσε, σαν να περίμενε να προχωρήσουμε, για να συνεχίσει με την ησυχία της το λουτρό της...


Σε περιόδους ξηρασίας τα ζώα είναι αναγκασμένα να τρώνε ακόμη και ξερά χόρτα. Η Χελώνα της ακόλουθης φωτογραφίας τρώει ξερά φύλλα αμυγδαλιάς.


Το Ηλιοτρόπιο είναι ένα κοινό μονοετές φυτό της Ελληνικής φύσης με όμορφα λευκο-κίτρινα άνθη και είναι ένα από τα λίγα φυτά που ανθίζουν στην καρδιά του Καλοκαιριού.




Σε περιόδους ξηρασίας κάθε πλάσμα προσπαθεί με διάφορους τρόπους να "σβήσει" την δίψα του. Κάποια φυτά σχεδόν "κουλουριάζουν" τα φύλλα τους, έτσι ώστε να συγκρατήσουν όσο περισσότερη υγρασία μπορούν.


Το Λουμίνιο είναι ένα κοινό φυτό της Ελληνικής φύσης. Ανθίζει την Άνοιξη και έπειτα εμφανίζονται τα σπόρια του που μοιάζουν με φυτίλι: 


Τα σπόρια αυτά τα χρησιμοποιούσαν οι γιαγιάδες μας ως "φυτίλι" για τα κανδήλια:


Προς το τέλος του Καλοκαιριού τα σπόρια των Λουμίνιων ξεραίνονται. Τότε μπορείς να τα μαζέψεις εύκολα και να τα χρησιμοποιήσεις ως φυτίλι σε κανδήλι: 


Ένα από τα ελάχιστα φυτά που ανθίζουν στο τέλος του Καλοκαιριού και στις αρχές Φθινοπώρου, όταν σχεδόν όλα τα άλλα φυτά είναι ακόμη εντελώς ξερά, είναι η Urginea, η γνωστή "κρεμμύδα των Χριστουγέννων". ΄Ετσι, κάποια άγρια ζώα βρίσκουν τροφή και υγρασία τρώγοντας τα βλαστάρια και τα μπουμπούκια της. 


Στην ακόλουθη φωτογραφία φαίνονται στο έδαφος τα φαγωμένα βλαστάρια που μόλις εξέχουν επάνω από την γη και ένα ολόκληρο βλαστάρι με μπουμπούκι, επάνω στο οποίο κάθεται μία πεταλούδα. 


Λίγες ημέρες αργότερα τα μπουμπούκια της Urginea ανθίζουν. Είναι ένα κοινό φυτό που συναντάται σε πολλά μέρη της Ελλάδας και είναι πολύ χρήσιμο για τα άγρια ζώα και τα έντομα.


Πολλοί άνθρωποι δεν παρατηρούν την φύση γύρω τους. Περιφρονούν τις εντόπιες ποικιλίες φυτών, ενώ ενθουσιάζονται με ξενόφερτα, εισαγόμενα είδη, μόνον και μόνον επειδή είναι διαφορετικά....


Η Urginea, δηλαδή η "κρεμμύδα των Χριστουγέννων" ανθίζει, όταν σχεδόν όλα τα άλλα φυτά είναι ξερά και γι΄αυτό προσελκύει μεγάλη ποικιλία εντόμων.


Ανάμεσα στα έντομα που την επισκέπτονται είναι και διάφορα είδη άγριων μελισσών.


Και όταν προς τα μέσα του Φθινοπώρου τα άνθη της Urginea ξεραθούν, εμφανίζονται πάλι τα φύλλα της.


 Σε ξερά μέρη εμφανίζεται και η Κάπαρη ομορφαίνοντάς το τοπίο με τα μεγαλοπρεπή άνθη της.




Το Φθινόπωρο ανθίζουν τα πανέμορφα Κυκλάμινα.


Ο βολβός του Κυκλάμινου είναι πολύ ανθεκτικός. Μπορεί να ζήσει σε άγονα εδάφη, ανάμεσα σε βράχια, ή ακόμη και μέσα σε κουφάλα δένδρου.


Τα φύλλα του Κυκλάμινου έχουν σχήμα καρδιάς και πολύ ωραία σχέδια!


Στην περιοχή ανθίζει ο Φθινοπωρινός λευκο-μώβ Κρόκος, ένα πολύ μικρό φυτό, με απλά, λεπτά φυλλαράκια και πανέμορφο άνθος, αγαπητό στα έντομα!


Μάθε να παρατηρείς την φύση! Όπου και εάν κοιτάξεις, υπάρχει απίστευτη ομορφιά! Ακόμη και τα μικρά βρύα που εμφανίζονται επάνω στα βράχια σε διάφορα χρώματα έχουν την ομορφιά τους!




Όταν το Φθινόπωρο, η φύση αρχίζει πάλι να πρασινίζει, έρχεται μία μεγάλη ποικιλία χόρτων και διάφορα είδη μανιταριών. 
Ανάμεσα στα πεσμένα φύλλα των ελαιοδένδρων εμφανίζονται μικροσκοπικοί μύκητες.


Το καλύτερο λίπασμα για ένα δένδρο είναι τα ίδια του τα φύλλα!
Κάτω από τα ελαιόδενδρα σχηματίζεται με τον καιρό ένα στρώμα από τα φύλλα τους, τα οποία μετατρέπονται σε χούμους. 
Το χούμους αποτελεί κατοικία για πολλά ωφέλημα έντομα, κρατά την υγρασία το Καλοκαίρι και απορροφά τα νερά δυνατών βροχοπτώσεων εμποδίζοντας την διάβρωση του εδάφους.
Επάνω σε αυτό το στρώμα από φύλλα εμφανίζονται διάφορα είδη μανιταριών.


Το αστερόμορφο μανιτάρι Geastrum, δηλαδή το "Γαιάστρο το απόδισκο", είναι πολύ εντυπωσιακό:






Τα μανιτάρια είναι ο καρπός του μύκητα που ζει μέσα στην γη. 
Η Σαλιαρομανίτα είναι ένα γνωστό βρώσιμο, νόστιμο είδος της περιοχής! Βέβαια σε όσους δεν το γνωρίζουν με σιγουριά, συνιστάται ΠΡΟΣΟΧΗ!


Το αναρριχητικό φυτό Clematis, το οποίο όλο το καλοκαίρι είναι σαν ξερό, το Φθινόπωρο βγάζει πρώτα τα όμορφα μικρά φύλλα του και μέσα στην καρδιά του Χειμώνα, όταν ελάχιστα φυτά ανθίζουν, γεμίζει με τα ωραία κιτρινοπράσινα άνθη του: